දින තුන පුරාවට "අපි, මිනිස්සු" එකම ජාතියක් කියලා දැනුනා. නටන, ගයන, දුවන, පනින, දඟලන හැඩය එකම මිනිස් හැඩයක් නේද ? භාෂාවේ විවිධත්වය හැරුනම අන් සෑම විටම එකම ශරීරයක්, එකම හදවතක්, එකම විඳිමක්, ඔව් එකම මිනිස් රිද්මයක්.

"අපිට එකතු වෙලා උෟව ගොඩ දාන්න බැරි නම් මම මේ යාළුකම අතහැරලා දානවා" ෂෙහාන් කිව්වම කට්ටිය තවත් හොල්මන් වුනා.

"අපේ සර් දවසක් කිව්වා මොකක්ද පොතක තිබුනලු අපේ පාසල් හරියට රෝගින්ව පිට මං කරලා නිරෝගීත්ව තියාගෙන ඉන්න ඉස්පිරිතාල වගේ කියලා"

”අපි හුඟ දෙනෙක් හිතුවට දෙමව්පියන්ට හොරෙන් වැඩිහිටියන්ට හොරෙන් මේ සයිබර් අහසේ සැරි සරන්න පුළුවන්. හොරෙන් දේවල් කරන්න පුළුවන් කියලා. ඒක මෝඩ අදහසක්. වෙබ්ගතව අපි කරන කියන හැම දෙයක්ම අදාල සේවාවන්හි ඉබේම ලේඛනගත වෙනවා”

යාච්ඤා කරන්නයි කොපි කරන්නයි දෙකම කරන්න උඹට පුළුවන්ද?

“උඹ සන්ඬේ ස්කූල් ගිහින් මොනාද ඉගෙන ගත්තේ”