බුදු දහම කියලා තියෙන්නේ “දුර්ලභං මනුස්සත්තං” කියලා. මනුෂ්‍යත්වය ඉතා දුර්ලභ දෙයක්. හරියට කණ කැස්බෑවා විය සිදුරෙන් අහස බලනවා වාගේ. කල්ප ගාණක් පෙරුම් පුරලා තමයි ලු මිනිසත් බව ලබා ගන්න පුළුවන්.

ම හිතනවා පොත් කියවීම ඔස්සේ ඕනැම කෙනෙක් තුළ ඇතුලාන්ත බුද්ධියක් වර්ධනය වෙනවා කියලා. අද ගොඩාක් මාධ්‍යයත් මතු පිටින් ඔබට පෙන්වන දේවල්ට වඩා බොහෝ දේ ඔබට ලබා දෙන්න හොඳ පොත් සමත් වෙනවා.

අපි දන්නවා ‘ජීවිතය විනාශ නොකරව’ කියලා පනතක් තිබෙනවා. ජීවිතයට ආදරය කරන්න. ජීවිතය රැක ගන්න නම් යම් අධ්‍යාපනයක් ලැබීය යුතුයි. ඉතිං ඒක මඟ හරින එක පාපයක් නොවේද?

මිනිස්සු ඇයව ලෝකයේ කැතම, විරූපිම යුවතියක ලෙස නම් කරද්දී ඇය පොතක් ලියනවා ‘ලිසි ලස්සනයි’ කියලා. එය කොයිතරම් ප්‍රබල පිළිතුරක්ද? එතනින් නොනැවති ඇය තව පොතක් ලියනවා ‘ඔබ ඔබ වගේ ලස්සන වෙන්න’ කියලා.

මගේ පෙනුම මොන වගේද ? එය අන් අයට ආකර්ශනීයද? කියන හැඟීම එක්ක හුඟ දෙනෙකු කරදර වෙනවා. ඇතැමුන් ඒ නිසා විශාල ලෙස මානසික පීඩාවකට පත් වෙනවා. ‘මගේ පෙනුම හරි නෑ’ ‘මම කැතයි’ ‘මම කෙට්ටුයි’ ‘මම මහතයි’ ‘මගේ කොන්ඬේ හරි නෑ’ ‘මගේ පාට තද වැඩියි’ ‘මගේ මූණේ කුරුලෑ වැඩියි’ ඔය වගේ දහසක් දුබලතා පේන්න ගන්නවා.