මළවුන්ගේ
මංගල්ලේ දා
සුදු හුණු ගෑ
සොහොන් කොත්

ජේසු කියන සහනය වෙහෙසන බර උසුලන පංතියේ ජනයාට අයිතිකර දීමට කැප නොවන අැදහිලිවන්තයින් හා පූජක පැවිදිවරු සිටින තාක්කල් මේ තත්වයේ වෙනසක් නොවනු අැති.

දහඩිය නොහෙලා කුස පිරවීම
ලැජ්ජාවක් බවත්
වඩුවෙකුගේ පුතෙකු වීම
ලැජ්ජාවක් නොවන බවත්
මා ඉගෙන ගත්තේ ඔබෙනි.

මෝසැසි පෙරේරා පියතුමාගේ ගීතිකා මෙහෙවරේ සුවිශ්ෂී බව වන්නේ, ශුද්ධ වු බයිබලයේ ගීතාවලියේ එන ගීත පොදු ජන වන්දනාව තුළ සාමුහික ගායනයට රිසිසේ අර්ථාන්විතවත්, සුගමවත් සුගායනීයවත් පබැඳීමයි.

පුතුගේ පිරිවර එකතු කරගෙන යැදුමේ නිරතව දිරිය ඉස ඉස ඉන්ද්‍රකීලය වගේ ඔබ ඉටු කල මෙහෙවර දැනෙද්දි.. හැගෙද්දි.. ඔබේ පා මුල ගයන්නට... නැගි එයි ගියක් මෙසේ. ගයන්නට නොව ජිවත් කරන්නට