ගී දිවැසිය

 

හැම බැටළුවෙකුම මේ ලෝකේ

එක දෙවි පියාගේ දරුවන් වේ.

ජාතිය අාගම කුලය නිසා

එ් දරුකම නෑ අඩුවන්නේ

එක ජීවිතයක් මහා පොළවේ

බොහෝ ආගමික සම්ප්‍රදායන් (ධර්මය නොවේ) පුරුෂ මූලිකයි. ස්තී‍්‍රයට ලබා දෙන්නේ ද්වීතීය බවක්. එවරස්ට් ගේ කවි අතර ඉතා ප්‍රබල කවියක් වන්නේ ජේසුගේ ජීවන ගමනේ ස්තී‍්‍රන්ගේ දායකත්වය සිත්තම් කරන යථ නම් කවියයි.

සංහාරික භූමියකදි සැබැ මිනිසාගේ හදවතට වඩාත් කථා කරන්නේ මිය ගිය මිනිසුන්ගේ මළ සිරුරු වලට වඩා ජීවත්වන කුඩා දරුවන්ගේ මුහුණුය. අප සිදු කළේ කුමක්ද අප කළ යුත්තේ කුමක්ද යන්න මතක් කර දෙන්නේ ඔවුන්ය.

සම්ප්‍රදායික දේව ධර්මයට වඩා ආසියාතික විමුක්ති දෙව් දහමක් තුළ විශ්වය දෙස බැලීමට කවුළුවකි. 1984 වැනි කාලයක අද අප මුහුණ දෙන බොහෝ ප්‍රශ්න ගැන එතුමා සාකච්ඡා කර තිබීම පාඨකයා මවිත කරවන සුළුය.

හඬන්නට කඳුළු නැතිව යා හැකි තරම් දුක්ඛිත ළමා කාලයක් ගත කල ඒබ්‍රහම් ලින්කන් වහල් සේවය අහෝසි කරන්නට ක්‍රියා කරන්නේ ඔහු කඳුළු ඇති ජන නායකයෙක් වු නිසාමයි. මානව දයාවෙන් ආර්ද්‍ර වු හදවතක් ඇති ජන නායකයෙක් වු නිසාමයි. ඒ බව අපට කියාදෙන්නේ මේ නවකතාවයි.