ඒ, 1990 අගොස්තු 15 වෙනිදාය. දේ මාතාවන් ස්වර්ගයට වැඩිය ණය මංගල්‍යය කතෝලික විශ්වාසයට අනුව සමරන දාය. නමුත්, සැබැ ණය යුක්තිය වන්නේ ඒ වන විටත් යුධ බිමේ හිර වි සිටින ජනතාව මුදාගෙන ආරක්ෂිත ස්ථානයක් වෙත රැගෙන ඒම බව එතුමාට දැනුනේය. එතුමා ඒ සඳහා පිටත් විය. ඉන් වසර 28 ක් ගත වි තිබේ. එහෙත් එතුමාගේ මල සිරුර හමුවීම මතු නොව එතුමාට සිදු වු දේ පිළිබඳව වගකිව යුතු ප්‍රකාශයක්වත් තවම සිදු වී නැත. මේ එතුමා පිළිබඳ සටහනකි. එතුමාව මඩකලපුවේ සාන්ත මයිකල් විද්‍යාලයේ දරුවන් හා ආදි සිසුවන් හැදින්වූයේ බාස්කට් බෝල් ක්‍රීඩාවේ පියා වශයෙනි.

මේ 2018 ජූලියයි. ලාංකේය ඉතිහාසයේ අඳුරුතම ජූලිය වු කළු ජූලියට වසර 35 කි. එක කළු ජුලිය තුළ සියගණනක් අහිංසක දෙමළ පුරවැසියන් මරා දැමුහ. ඒ ඔවුන් දෙමළ වීම නිසාමය. ඒ සිය ගණනක් අතර ගරු මේරි ඇග්නෙටා සොයුරිය යනු එක් අයෙකු පමණි. අප ඇය ගැන කථා කරන්නේ සෙසු අය අපට අවැදගත් නිසා නොවේ. ඇය ලාංකේය ඉතිහාසයේ මිනිසුන්ට ජාතිභේදයකින් තොරව ආදරය කළ වරදට ඝාතනය වූ පළමු පැවිදි සොයුරිය නිසාවෙනි. මේ ඇගේ කතාවය.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ කාන්තා පැවිදිවරය තුළ සුවිශේෂි සළකුණක් තැබු සැල්වටෝරියානු නිකායික ගරු බෙනඩික්ටා ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ පැවිදි සොයුරිය පසුගිය ජූනි 17 වෙනිදා 79 වසරක තම දිවි සැරියට සමුදුන්නාය. ඇවිද යාමට දෙපා සවි තිබෙන අන්තිම මොහොත දක්වාම දිළිඳුන්, පීඩිතයින්, කොන්වූවන් ශක්තිමත් කරනු පිණිස එතුමිය වෙහෙසුනාය. මේ සටහන එතුමියගේ සුවිශේෂි සාක්ෂි දැරීමට උපහාරයක් වනු පිණිසය.

1967 ජූනි 11 වෙනිදා මෙලොව එළිය දුටු පාක්‍ය රංජිත් පියතුමා ජීවත් වූයේ නම් අද (2018 ජූනි 11) දිනට එතුමාට වයස අවුරුදු 51 සම්පූර්ණ වන්නේය. එහෙත් 2007 වර්ෂයේදි මන්නාරමේදි ක්ලෙමෝ බෝම්බ ප්‍රහාරයකට ඉලක්ක වී ජීවිතක්ෂයට පත්වෙද්දී ඔහුට යාන්තම් අවුරුදු 40 ක් විය.

මේ වර්ෂයෙද් ශී‍්‍ර ලංකාවේ තේ වගාවට වසර 151 ක් පිරේ. එහෙත් කඳුකර ද්‍රවිඩ කම්කරු ජනතාවගේ ජීවිත ශත වර්ෂ එකා මාරකට පසුත් පවතින්නේ දියුණු තැනක නොවේ. වසර 151 ක් ගත වන තැන කඳුකර ද්‍රවිඩ පාසල් වල ඉගැන්වීමට ඉන්දියාවෙන් ගුරුවරු ගෙන්වීම ගැන කතා බහා ඇති වන්නේ ඒ නිසයි. කඳුකර ද්‍රවිඩ ජනයාගේ ජීවිතය ගොඩනඟන කිතුනු මෙහෙවර ගැනද අපිට සෑහීමකට පත් විය නොහැකිය. ජාකොබ් පියතුමාගේ කතාව ඒ මෙහෙවර සඳහා කිතුනු සභාවලට අභියෝග කරයි.